Maigret en het huis van de drie weduwen by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Tags: Maigret
ISBN: 9789022972199
Publisher: Bruna
Published: 1973-08-14T22:00:00+00:00

7 De twee wonden

Carl Andersen werd naar zijn slaapkamer gebracht. Een inspecteur liep mee met de petroleumlamp van beneden in zijn hand. De gewonde reutelde niet, verroerde zich niet. Pas toen hij op zijn bed neergelegd werd, boog Maigret zich over hem heen en constateerde dat zijn ogen half open waren.

Andersen herkende hem en er kwam een flauwe glimlach op zijn gezicht. Hij fluisterde, terwijl hij zijn hand naar die van de commissaris uitstrekte:

-Else? . ..

Ze stond op de drempel van de kamer, met donkere kringen om de ogen, in een houding van angstige afwachting.

Het gezicht had iets griezeligs. Carl had zijn zwarte monocle verloren en naast het gezonde oog, dat koortsig en halfgesloten was, staarde het glazen oog, met onnatuurlijke starheid, recht naar boven. Het licht van de petroleumlamp hulde het vertrek in een sfeer van geheimzinnigheid. Men hoorde voetstappen in het grind, van agenten die het park doorzochten.

Else, die nog steeds in de deuropening stond, durfde ternauwernood verder komen toen Maigret haar zei naar haar broer te gaan. Ze liep als een marionet naar het bed.

-Ik geloof dat ze hem lelijk geraakt hebben! fluisterde Lucas.

Ze moest het verstaan hebben. Ze keek hem aan, bleef aarzelend in het midden v?;n de kamer staan. Carl verslond haar met zijn ogen, trachtte zich op zijn bed op te richten.

Dan barstte ze los in snikken, rende de kamer uit, terug naar haar eigen kamer en wierp zich bevend en snikkend op haar divan.

Maigret gaf de brigadier een wenk haar in het oog te houden, ging naar de gewonde, trok hem zijn jasje en zijn vest uit met de gebaren van de man, die dat soort avonturen gewend is.

-Blijft u maar rustig... Er wordt een dokter gehaald ... Else is op haar kamer ...

Andersen zweeg, als verpletterd onder de last van een geheimzinnige ongerustheid. Hij keek om zich heen met een gezicht alsof hij een raadsel wilde oplossen, achter een of ander belangrijk geheim trachtte te komen.

-Ik zal u aanstonds ondervragen ... Maar ...

De commissaris had zich dichter naar het ontblote bovenlichaam van de Deen gebogen, fronste de wenkbrauwen.

-U bent door twee kogels getroffen! ... Die wond in de rug is al lang niet vers meer ...

En die was verschrikkelijk! Tien vierkante centimeter huid was weggerukt. Het vlees was letterlijk vermalen, het was verbrand, gezwollen, met korsten geronnen bloed. De wond bloedde niet meer, moest dus al verscheidene uren oud zijn.

De andere wond daarentegen was vers. Een gedeelte van het schouderblad was verbrijzeld en toen Maigret de wond uitwaste, viel de vervormde kogel op de grond. Hij raapte hem op. Het was geen revolverkogel, maar een kogel uit een karabijn, evenals die waarmee mevrouw Goldberg doodgeschoten was.

-Waar is Else?... fluisterde de gewonde, die erin slaagde zijn gezicht niet te vertrekken van de pijn.

-In haar kamer... Blijft u liggen... Heeft u de persoon gezien die zojuist op u geschoten heeft?

-Nee ...

-En de ander? ... Waar was dat? ...

Er verschenen rimpels in Andersens voorhoofd. Hij deed zijn mond open om te spreken, maar hij was te moe.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.